Fundacja Technika Alexandra

WAKACJE  

Zrobiło się cieplej, dni są dłuższe i bardziej słoneczne. Choć na urlop czasem trzeba jeszcze chwilę poczekać, wielu z nas udziela się wakacyjny nastrój.

To dobry moment, by przyjrzeć się, jak łatwo, nawet przy mniejszych obowiązkach i dodatkowych chwilach wolnego czasu, pozostawać

w codziennym trybie „gotowości do działania”.

 

Ostatnio zauważyłam to u siebie. Po upadku z roweru przez kilka dni musiałam poruszać się wolniej i bardziej świadomie. Zdziwiło mnie, że choć na co dzień zwracam uwagę na to, jak działam, mimo to mogłam czerpać przyjemność z jeszcze bardziej uważnych, przemyślanych ruchów.

 

ZAMIAST ĆWICZENIA

Zachęcam Was do podobnych obserwacji. Możecie wrócić do dobrze znanych pytań:

• „Czy mogę wkładać mniej wysiłku w to, co właśnie robię?”

• „Gdzie wydaję się mieć więcej swobody?”

Można też sięgnąć po zawsze dostępne myśli:

• wrócić do ugruntowania i kierunku dla głowy,

• pozwolić na pół milimetra dodatkowej przestrzeni między górnymi i dolnymi zębami,

• zrobić wydech lub szeptane Aaaah.

A jeśli wybieracie się w góry lub planujecie bardziej intensywny sportowo urlop, przypominam o oddychaniu przez nos - to świetny sposób, by uniknąć zadyszki.

Na końcu znajdziecie jeszcze kilka wskazówek dotyczących chodzenia

po górzystym terenie.

 

NAJBLIŻSZE WYDARZENIA

W sierpniu zapraszam jedynie na sesje indywidualne stacjonarne i online.

Warsztaty tematyczne i inne wydarzenia grupowe powracają od września.

Terminy już zaplanowanych na jesień eventów na stronie

www.technika-alexandra.pl

 

Ta przypominajka dotyczy osób, które odczuwają ból lub narastające napięcie podczas wchodzenia pod górę albo po schodach.

Zaczynamy od klasycznego pytania T.A.: „Gdzie jest głowa?”

Zauważ, czy wchodząc pod górę nie opuszczasz głowy w dół - jakbyś chciał(a) skłonić ją w stronę stopy, którą stawiasz na wyższym stopniu.

A może przeciwnie: odchylasz głowę w dół i do tyłu, unosząc jednocześnie klatkę piersiową i brodę. Skłanianie się w stronę nogi, na którą przenosisz ciężar, automatycznie zwiększa obciążenie stawów biodrowych, kolanowych i skokowych, a przy okazji także kręgosłupa. Nic dziwnego, że po dniu chodzenia po pagórkowatym terenie mogą wrócić dawne bóle, których na co dzień nie odczuwasz. Z kolei odchylanie głowy do tyłu i w dół wzmacnia nadmierny ucisk

w okolicy lędźwiowo‑krzyżowej.

Niektórzy zauważają podobną tendencję również przy schodzeniu w dół.

Jeśli uda się pamiętać o pozostawianiu, albo chociaż kierowaniu głowy (głównie potylicy) w górę podczas schodzenia, ruch staje się zaskakująco lżejszy i przyjemniejszy.

 

Jak zwykle w pracy z T.A. najważniejsze jest zauważanie tego, co robimy niepotrzebnie i sprawdzanie, czy można choć trochę zmniejszyć tę tendencję.

Pamiętaj: nie chodzi o to, by wchodzić na górę lub w dół z głową sztucznie uniesioną. Chodzi o obserwowanie, kiedy ją bardziej lub mniej opuszczamy

i o delikatne sprawdzanie, czy da się tego nie robić.

A jeśli poczujesz, że chcesz zmienić nawyki, które zbyt mocno

Ci przeszkadzają, zapraszam na bezpośrednie sesje indywidualne.